راهنمای کامل خرید تلویزیون و بررسی تفاوت های تلویزیون ها

راهنمای کامل خرید تلویزیون و بررسی تفاوت های تلویزیون ها :

اندازه صفحه

اندازه صفحه‌نمایش یکی از اولین مواردی‌ست که خریداران تلویزیون به آن فکر می‌کنند. هرچند صفحه بزرگ‌تر جذاب‌تر است، اما نمی‌توان در یک اتاق کوچک مثلاً 15 متری، تلویزیون 60 اینچی قرار داد. همچنین از 50 اینچ به بالا، قیمت‌ها جهش چشمگیری پیدا می‌کنند که بسیاری را از خرید تلویزیون‌های بزرگ منصرف می‌سازد.

توصیه می‌کنیم قبل از اقدام به خرید، ابعاد دیوار و اتاقی که تلویزیون قرار است در آن قرار بگیرد را مورد توجه قرار دهید. نکته‌ی مهم بعدی، فاصله‌‌ای است که قرار است در مقابل تلویزیون بنشینید. البته فاصله گرفتن از تلویزیون به اندازه تلویزیون بستگی دارد. به کمک ابزار زیر خیلی راحت می‌توانید با توجه به اندازه تلویزیون متوجه فاصله‌ای که باید از تلویزیون داشته باشید، بشوید. تنها کافی است اندازه تلویزیون را مشخص کنید تا متوجه فاصله‌ای که باید از آن بگیرید بشوید. همچنین به این موضوع توجه کنید که میزان فاصله از کیفیت‌های Full HD به بعد تفاوت چندانی ندارد. به طور مثال میزان فاصله‌ای که باید از تلویزیون 4K و 8K بگیرید تقریبا یکسان اس

بنابراین پیش از خرید باید جایگاه تلویزیون در خانه مشخص باشد. اگر قرار است در فضای اصلی مانند پذیرایی قرار گیرد، اندازه‌ای بین 55 تا 65 اینچ مناسب‌ترین انتخاب خواهد بود. طبق فرمول استاندارد، فاصله بیننده تا تلویزیون باید حدود 1.4 تا 1.6 برابر قطر آن باشد؛ برای نمونه، برای تلویزیون 65 اینچ فاصله مناسب حدود 2.5 متر است. تلویزیون‌های بزرگ‌تر مانند 70 اینچی تجربه‌ای سینمایی می‌سازند اما به فضای بزرگ‌تر و بودجه بیشتری هم نیاز دارند.

تلویزیون تخت یا منحنی؟

چند سال قبل برای اولین بار تلویزیون منحنی به بازار عرضه شد و مورد توجه همگان قرار گرفت؛ چرا که این فناوری بسیار جدید بود و کاربران داشتن تلویزیونی منحنی را بسیار عجیب می‌دانستند. در حال حاضر چند سالی است که تلویزیون‌های منحنی در بازار حضور دارند، اما آیا خرید آن‌ها منطقی است؟ یا بهتر است همان تلویزیون تخت و عادی را خریداری کنیم؟

در ابتدای معرفی تلویزیون‌های منحنی، شرکت‌های سازنده ادعا می‌کردند که به دلیل فناوری ساخت و همچنین منحنی بودن تلویزیون، زاویه دید افزایش پیدا کرده است و کاربران حالا از کناره‌ها دید بهتری به تلویزیون دارند. جالب است بدانید که درواقع زاویه دید تلویزیون‌های تخت بیشتر از منحنی بوده و همچنین نور را هم بسیار کمتر منعکس می‌کنند. محتوا در لبه‌های تلویزیون منحنی چندان خوب مانند دیگر قسمت‌ها نمایش داده نمی‌شود و این یکی از نقاط ضعف اصلی به حساب می‌آید.

مقایسه زاویه دید تلویزیون تخت و منحنی

به علاوه تلویزیون منحنی قیمت بسیار بالاتری دارد در حالی که امکانات بیشتری را در اختیار شما قرار نمی‌دهد و در واقع شما هزینه‌ی زیادی برای منحنی بودن تلویزیون می‌پردازید. پس به عنوان راهنمایی قطعا تلویزیون‌های تخت گزینه‌ی بهتری برای خرید هستند و در بازه‌ی قیمتی مشابه امکانات بسیار بیشتری دارند.

وضوح صفحه

وضوح تصویر به تعداد پیکسل‌های موجود در صفحه‌نمایش اشاره دارد و هر چه این تعداد بیشتر باشد، تصویر شفاف‌تر و با جزئیات بیشتری خواهد بود. اما این موضوع به اندازه تلویزیون نیز وابسته است. برای مثال، در تلویزیونی با ابعاد 60 اینچ، وضوح HD کافی نیست زیرا پیکسل‌ها بزرگ‌تر دیده می‌شوند و کیفیت تصویر کاهش می‌یابد.

تلویزیون‌های امروزی معمولاً در سه دسته وضوح قرار می‌گیرند: Full HD، 4K و 8K. وضوح Full HD (1920×1080) دیگر برای صفحه‌های بزرگ مناسب نیست و کیفیت پایینی ارائه می‌دهد. تلویزیون‌های 8K (7680×4320) نیز اگرچه فوق‌العاده هستند، اما بسیار گران‌قیمت‌اند و محتوای سازگار با آن‌ها هنوز به اندازه کافی موجود نیست. بنابراین در حال حاضر، تلویزیون‌های 4K (3840×2160) بهترین انتخاب از نظر کیفیت، قیمت و دسترسی به محتوای مناسب به شمار می‌آیند.

پنل صفحه

پیشرفت تکنولوژی طی زمان، ما را از تلویزیون‌های حبابی به فناوری‌های جدیدی رسانده است که کیفیت بهتر، وضوح بالاتر، رنگ‌های طبیعی‌تر و مصرف انرژی بهینه‌تری ارائه می‌دهند. حال منظور از پنل چیست؟ پنل تلویزیون در واقع لایه‌ای است که نور مورد نیاز برای نمایش رنگ‌ها را تامین می‌کند. پنل‌ها در تلویزیون‌های امروزی انواع مختلفی دارند که ما در ادامه رایج‌ترین آن‌ها را معرفی می‌کنیم.

• پنل LED: ارزان‌ترین نوع پنل؛ از نور پس‌زمینه برای روشن کردن پیکسل‌ها استفاده می‌کند. کیفیت تصویر این پنل متوسط و مناسب برای استفاده روزمره است.
• پنل QLED: نسخه ارتقا یافته LED با لایه کوانتوم دات؛ رنگ‌ها زنده‌تر و روشنایی بیشتر نسبت به LED دارد. این پنل برای محیط‌های روشن مناسب‌تر است.
• پنل Mini-LED: همان فناوری LED با نوردهی دقیق‌تر و کنتراست بهتر؛ از فناوری Local Dimming پشتیبانی می‌کند و گزینه‌ای میان‌رده با کیفیت تصویر بالا محسوب می‌شود.
• پنل OLED: پیشرفته‌ترین نوع پنل؛ هر پیکسل به‌صورت مستقل روشن و خاموش می‌شود. کنتراست بی‌نظیر و رنگ مشکی عمیق، ایده‌آل برای تماشای فیلم در نور کم. قیمت بالا و حساس به تصویر ثابت بلندمدت.

تکنولوژی پنل

چهار نوع فن‌آوری در زمینه‌ی پنل‌ها وجود دارد، که برای خرید تلویزیون لازم است با آن‌ها آشنا باشید؛ LCD، LED، QLED و OLED

نسلی قدیمی‌تر

اولین فناوری که باعث شد تلویزیون‌ها از حالت قبل خارج شوند و به صورتی که امروز هستند دربیایند همین فناوری LCD یا (Liquid Crystal Display نمایشگر کریستال مایع) بود.

نکته‌ی کلیدی برای خرید تلویزیون‌های LCD نحوه‌ی روشن شدن صفحه‌ی آن است. برخی پنل‌ها لبه‌دار هستند و برخی مستقیما در پشت صفحه‌ی نمایش نصب شدند. دلیل اهمیت این نکته، تاثیری‌ست که روی کنتراست تصویر می‌گذارد.

به صورت کلی منابع نوری نصب شده پشت صفحه‌ی نمایش از نظر کنتراست عملکرد بهتری نسبت به پنل‌های لبه‌دار دارند و برق کمتری هم استفاده می‌کنند به علاوه روشنایی این نوع فناوری نیز بیشتر است. منابع نوری نصب شده در پشت صفحه نمایش LED backlighting نام دارد و به پنل‌های لبه‌دار CCFL-backlight می‌گویند.

نکته کلیدی که اگر تصمیم به خرید تلویزیون LCD دارید باید به آن توجه کنید نحوه روشن شدن صفحه LCD است، زیرا این امر می تواند تأثیر زیادی در کنتراست صفحه نمایش داشته باشد. البته توجه داشته باشید که در حال حاضر دیگر از فناوری CCFL-backlight استفاده نمی‌شود و شرکت‌ها دیگر این نوع تلویزیون را تولید نمی‌کنند.

پیش از پرداختن به انواع تلویزیون‌های LED، باید بگوییم مزیت‌ اصلی LCDها قیمت مناسب، دوام بالا و محدودیت‌ آن زاویه دید و مشکلات کنترل نور خواهد بود. اگر تصمیم خرید تلویزیون LCD دارید و کنتراست برای شما اولویت است پنل‌های VA بهتر از IPS هستند اما در صورتی که زاویه‌ی دید برای شما اهمیت بیشتری دارد به سراغ فناوری IPS بروید.

فناوری LED

در واقع فناوری LED همان فناوری نمایشگر کریستال مایع (LCD) است با این تفاوت که از نور پس‌زمینه به جای فناوری CCFL استفاده می‌کند. در بالا در مورد LED کمی توضیح دادیم اما برای تکمیل این بحث باید بدانید که LED مخفف light emitting diode است. این دیودها در پشت تلویزیون قرار می‌گیرند و نور مورد نیاز نمایشگر را تأمین می‌کنند.

نام اصلی این نوع تلویزیون LED-LCD است اما پس از مدتی به تلویزیون‌های LED مشهور شدند و به دلیل قیمت مناسب‌تر نسبت به فناوری QLED و OLED که در ادامه آن‌ها را توضیح می‌دهیم محبوبیت بسیار زیادی دارند و به دلیل قیمت کمتر با استقبال بیشتری مواجه هستند. پس در واقع از آنجایی که دیگر فناوری LCD وجود ندارد ارزان‌ترین فناوری در تلویزیون‌های حال حاضر LED نام دارد.

در بالاتر اشاره کردیم که در بین تلویزیون‌های LED دو حالت VA و IPS وجود دارد. فناوری VA کنتراست بهتری دارد و به نوعی کمی باکیفیت‌تر از IPS است اما در عوض از نظر زاویه دید چندان خوب عمل نمی‌کند و به همین دلیل اگر قرار است افراد زیادی در سالن شما پای تلویزیون بنشینند بهتر است مدل IPS را انتخاب کنید تا همه زاویه دید مناسبی داشته باشند.

بک لایت تلویزیون چیست و چه نقشی دارد؟

 این اولین و مهم‌ترین سوالی است که وقتی با صفحه‌نمایش تاریک یا کم‌نور تلویزیون خود مواجه می‌شوید، باید از خود بپرسید.

بک لایت، در واقع قلب تپنده روشنایی در تلویزیون‌های LCD و LED شماست. بدون آن، تصویری که پنل تلویزیون (مشهور به صفحه نمایش) تولید می‌کند، قابل دیدن نخواهد بود.

تصور کنید یک شیشه رنگی زیبا دارید؛ تا زمانی که نوری از پشت به آن نتابد، زیبایی و جزئیات آن پنهان می‌ماند.
نقش بک لایت دقیقاً همین است؛ تأمین نور پس‌زمینه تا پیکسل‌ها بتوانند رنگ‌ها و تصاویر را به چشم شما برسانند.

در تلویزیون‌های LCD امروزی از چراغ‌های فلورسنت به عنوان منبع نور صفحه نمایش استفاده می‌شود. شاید شما تا به حال یک لامپ CCFL (Cold-Cathode Fluorescent Lamp) که همان لامپ فلورسنت کاتد سرد را دیده باشید. از این لامپ‌ها حتی برای روشن کردن داخل منزل هم استفاده می‌شود. در تلویزیون‌های LCD هم از نوعی از این لامپ‌‌ها برای تولید نور پس زمینه استفاده می‌شود. در واقع دسته‌ای از لامپ‌های افقی CCFL (مانند شکل زیر) در پشت یک نمایشگر LCD  وجود دارند.

 به طور معمول یک ورقه پلاستیکی در مقابل این لامپ‌ها قرار می‌گیرد تا نور را به طور مساوی روی پنل شیشه‌ای پخش کند. یکی از مشکلات این تلویزیون‌های LCD، ناتوانی در تولید رنگ مشکی واقعی است، یعنی این نمایشگرها نمی‌توانند تاریکی مطلق را نمایش دهند.

دلیل چنین مشکلی این است که در هنگام روشن بودن تلویزیون، این لامپ‌ها باید همواره روشن باشند. بنابراین برای ایجاد تاریکی مطلق، باید به طریقی عبور نور از لامپ به سمت صفحه نمایش مسدود شود. با وجود تلاشی که در سال‌های اخیر سازندگان مختلف برای حل این مشکل انجام داده‌اند، اما هیچ گاه موفق به حل کامل آن نشده‌اند. یعنی در هر صورت، مقداری نور در پیکسل‌هایی که وظیفه‌ی تولید رنگ مشکی را برعهده دارند مشاهده می‌شود.

تکنولوژی تلویزیون‌های LED

در چند سال گذشته، لامپ‌های LED به یک ابزار محبوب برای روشنایی صفحه نمایش LCD تبدیل شده‌اند. در واقع  تکنولوژی تلویزیون های LED مبتنی بر استفاده از لامپ‌های LED برای تولید نور پس زمینه است.

استفاده از این لامپ‌ها باعث شده تا تلویزیون‌های ساخته شده با این تکنولوژی از نظر اندازه، مصرف برق و کیفیت تصویر بهبود چشمگیری را تجربه کنند. لامپ‌های LED از تیوب‌های CCFL بسیار کوچک‌تر بوده و مصرف برق کمتری دارند. کوچک‌تر بودن LED نسبت به CCFL باعث می‌شود تا ضخامت تلویزیون‌های ساخته شده با این تکنولوژی بسیار کمتر شود. یکی از مزیت‌های مصرف برق کمتر این است که دستگاه در هنگام کار حرارت کمتری تولید می‌کند و در نتیجه طول عمر آن افزایش می‌یابد. کیفیت تصویر بالاتر یک تلویزیون LED  هم وابسته به نوع لامپ LED آن است.

تکنولوژی تلویزیون‌های LED دارای دو نوع نوردهی مختلف است: نوردهی مستقیم و نوردهی گوشه‌ای.

در نوردهی گوشه‌ای، همان‌طور که از نام آن پیداست، لامپ‌های LED روی اضلاع پنل سوار می‌شوند. همین موضوع باعث می‌شود تا این تلویزیون‌ها ضخامت بسیار کمی داشته باشند. در این حالت نور به وسیله یک سری راهنما به پشت شیشه تلویزیون هدایت می‌شود. مزیت استفاده از نوردهی گوشه‌ای در ساخت تلویزیون‌هایLED، مصرف برق کمتر و اندازه کوچک‌تر این تلویزیون‌ها است. هرچند که در این روش نمی‌توان از تیرگی موضعی برای افزایش کنتراست تصویر بهره برد. به زبان ساده‌تر، کنتراست تصویر در این تلویزیون‌ها چندان بالا نیست.

در روش نوردهی مستقیم، لامپ‌های LED به طور مستقیم در پشت شیشه جاسازی می‌شوند. در این حالت می‌توان تا ۱۵۰۰ لامپLED  (بسته به اندازه تصویر تلویزیون) را برای نوردهی به بیش از ۲ میلیون پیکسل در تلویزیون‌های با رزولوشن ۱۰۸۰P جاسازی کرد. هر LED مسئول نوردهی به بیش از ۱۴۰۰ پیکسل است. در تلویزیو‌ن‌های کوچک‌تر، این عدد می‌تواند بیشتر هم باشد.

مزیت این روش، به دست آمدن کنتراست بالاتر در تصویر خروجی است، زیرا می‌توان نوردهی پشت پنل تلویزیون را به طور موضعی کنترل کرد. در واقع هرگاه قرار باشد تا برخی از پیکسل‌ها رنگ مشکی را نمایش دهند، LED پشت این پیکسل‌ها خاموش می‌شود و تضاد رنگ یا همان کنتراست تصویر بالاتر می‌رود.

اما چون در این روش نوردهی، LED ها دقیقا در پشت شیشه‌ی تلویزیون جاسازی می‌شوند، پس ضخامت دستگاه نمی‌تواند از حد خاصی کمتر شود. همچنین روش نوردهی مستقیم خود دارای دو نوع LED مختلف است:LED  های سفید و RGB.

LED  های سفید مشابه همان لامپ‌های CCFL هستند، یعنی فقط نور سفید را تولید می‌کنند.

 LED های RGB می‌توانند سه رنگ قرمز، آبی و سبز را تولید کنند، در نتیجه این نوع تلویزیون‌ها توانایی تولید رنج وسیع‌تری از رنگ‌ها را دارا هستند. گفته می‌شود که در این نوع تلویزیون‌ها، شدت رنگ سبز، مناسب‌تر و متعادل‌تر از تلویزیون‌های دارای LED  سفید است. سونی از لامپ‌های RGB در تولید تلویزیون‌های BRAVIA LED خود استفاده می‌کند.

دو نوع پیکربندی نور پشتی LED وجود دارد
در ابتدا، نمایشگرهای مبتنی بر نور پشتی LED با یک آرایه کامل از LEDها در پشت LCD روشن می‌شدند، درست مانند نور پشتی CCFL استاندارد. اما برای ایجاد تلویزیون‌های باریک‌تر، مهندسین مجبور بودند این لایه اضافی از LEDها را حذف کرده و آن‌ها را به کناره‌های صفحه نمایش انتقال دهند. با این شکل ایجاد نور پشتی، LEDها در چهار طرف صفحه نمایش تعبیه شده و نور خود را با استفاده از Lightguideها به سمت داخل و مرکز آن می‌تاباندند. این نوع تلویزیون‌ها عموما تحت عنوان Edge-lit شناخته می‌شوند و در حال حاضر متداول‌ترین مدل‌ موجود به‌شمار می‌آیند.

فناوری QLED

این فناوری برای اولین بار توسط سامسونگ ساخته شد و در حال حاضر هم بزرگ‌ترین تولید کننده‌ی این فناوری سامسونگ است. در این فناوری شرکت کره‌ای از نقاط کوانتومی برای تولید نور رنگی استفاده می‌کند. استفاده از این نقاط کوانتومی باعث می‌شود که این نوع تلویزیون روشنایی و رنگ بندی دقیق‌تری داشته باشد و خود را به یک قدمی تلویزیون‌های OLED برساند.

تلویزیون‌های QLED قیمت به مراتب بیشتری نسبت به تلویزیون‌های LED دارند و از طرفی کمی از تلویزیون‌های OLED ارزان‌تر به فروش می‌رسند. به نوعی سامسونگ با این فناوری قصد دارد که تلویزیون‌هایی با کیفیت‌تر از LED را با قیمت کمتر از OLED به فروش برساند اما هنوز موفق نشده هزینه‌های این نقاط کوانتومی را به حد قابل قبولی برساند و این فناوری قیمت بالایی دارد.

در عمل هم کیفیت تلویزیون‌های QLED از LED بیشتر است و اگر قیمت تلویزیون‌های OLED برای شما زیاد است و از طرفی کیفیتی بهتر از تلویزیون‌های LED می‌خواهید باید به سراغ فناوری QLED و طبیعتا سامسونگ بروید.

فناوری OLED

فناوری اولد گران‌ترین و در عین حال بهترین فناوری موجود برای تلویزیون‌ها در جهان به حساب می‌آید. در تلویزیون‌های OLED هر پیسکل به طور مستقل نور تولید می‌کند و این در حالیست که در فناوری‌های دیگر نیاز به یک نور پس‌زمینه است. همین موضوع باعث می‌شود که پیسکل‌ها به طور مستقل فعالیت کنند و دقت رنگ، کنتراست و شارپنس بسیار عالی داشته باشند.

کیفیت تلویزیون‌های اولد واقعا بیشتر از فناوری‌های دیگر است و به خصوص تماشای رنگ مشکی در این تلویزیون‌ها لذت بسیار زیادی دارد. رنگ مشکی در تلویزیون‌های LED و QLED تولید می‌شود و پیسکل‌ها تلاش می‌کنند تا این رنگ را به وجود بیاورند در صورتی که در تلویزیون اولد برای نمایش رنگ مشکی پیشکل‌ها به حالت خاموش درمی‌آیند و این موضوع باعث می‌شود در این نوع تلویزیون عمق رنگ مشکی بینهایتی داشته باشیم.

البته باید اشاره کنیم که نقطه ضعف این نوع نمایشگر burn-in شدن بخش‌هایی از تلویزیون بعد از استفاده‌ی زیاد است (البته این موضوع در یک یا دو سال رخ نمی‌دهد و بستگی دارد در طول روز چه مقدار از تلویزیون خود استفاده کنید). به طور کلی اگر محدودیت در بودجه ندارید و همچنین به دنبال بهترین تلویزیون بازار هستید حتما باید یکی از تلویزیون‌های اولد الجی یا سونی را خریداری کنید (سامسونگ تلویزیون اولد تولید نمی‌کند).

شباهت نام QLED و OLED باعث شد تا کارشناسان مقالات و ویدیو‌های آموزشی متعددی برای تمایز این دو فناوری کاملا متفاوت درست کنند. طبق ادعای سامسونگ، این کیولد‌ها (QLED) از سطح درخشندگی بسیار بالایی نسبت به سایر انواع تلویزیون‌های LED برخوردار بوده و رنگ سیاه عمیقی را به نمایش می‌گذارند. دقت داشته باشید که سازوکار QLED مانند OLED نیست. در اولدها که معمولا ساخت ال‌جی هستند، صفحه از خود نور ساطع می‌کند و در واقع با یک نمایشگر ال‌ای‌دی واقعی مواجه هستیم؛ اما در QLED نور به فیلتر می‌تابد و ما نور فیلتر شده را می‌بینیم و سازوکار مشابه تلویزیون‌های LCD با نور پس‌زمینه‌ی LED است. 

تلویزیون‌های QLED (بخوانید کیولِد) درواقع LCD-هایی هستند که برای افزایش کیفیت تصویر خود از تکنولوژی نقاط کوانتومی استفاده می‌کنند. سامسونگ ادعا می‌کند QLED از تمامی دیگر تکنولوژی‌های ساخت نمایشگر روشنایی بیشتری تولید می‌کند و عمق رنگ سیاه آن از تلویزیون‌های LCD متداول بیشتر است.به‌صورت خلاصه می‌توان گفت نقاط کوانتومی مانند فیلتری عمل می‌کنند که باعث می‌شود پنل‌های LCD مجهز به آن، رنگ‌های خالص و روشن‌تری نسبت به پنل‌های متداول LCD تولید کنند.

روشنایی تصاویر

روشنایی تصویر ارتباط مستقیمی با وضوح و کنتراست دارد. اگر مکان قراگیری تلویزیون یک اتاق کاملا روشن باشد، باید به اندازه‌ی کافی از میزان روشنایی تلویزیون خود اطمینان داشته باشید.

بدون روشنایی کافی،‌ نورهای برجسته‌ی سفید و رنگی به ویژه برای تصاویر HDR به خوبی نمایش داده نمی‌شوند. تلویزیون‌هایی که به اندازه‌ی کافی روشن نیستند، غیر طبیعی و تاریک به نظر می‌رسند. بهترین روش تست روشنایی صفحه‌ی نمایش، تماشای صحنه‌های تاریک از یک فیلم با رزولوشن بالاست. اگر نقاط تاریک به صورت محو و زننده‌ای نمایش داده شود، بهتر است بی‌خیال خرید تلویزیون مورد نظر شوید.

البته به طور کلی معمولا تلویزیون‌های حال حاضر بازار خیلی از نظر روشنایی با مشکلی مواجه نیستند و همچنین امکان تنظیم رنگ‌ها و افزایش میزان روشنایی در تنظیمات تلویزیون وجود دارد. پس اگر نور تلویزیون به نظر شما کم است حتما در ابتدا به تنظیمات و بخش نمایشگر بروید و نور را به روی حالت حداکثری قرار دهید.

به عنوان یک راه کار کلی نیز بهتر است تلویزیون را در مکانی قرار دهید که از پنجره نور مستقیم به آن وارد نشود؛ چرا که هرچقدر هم روشنایی تلویزیون زیاد باشد باز هم تابش مستقیم نور به آن باعث می‌شود تصویر نمایش داده شده از کیفیت چندان خوبی برخوردار نباشد.

زاویه‌ی دید

برای اغلب ما، تلویزیون قلب خانه‌ است. عادت داریم حین انجام کارهای روزانه تلویزیون تماشا کنیم. پس بهتر است برای خرید تلویزیون به زاویه دید توجه کافی نشان دهیم. همچنین در مواقعی که تعداد افراد زیاد است و مثلا در خانه مهمانی دارید بسیار مهم است که افراد در زوایای مختلف بتوانند تلویزیون را به خوبی مشاهده کنند و از این نظر مشکلی وجود نداشته باشد.

برای بررسی زاویه دید تلویزیون مورد نظر، یک تصویر رنگارنگ و روشن را انتخاب کنید. تصویر را متوقف کنید و چشم‌تان را روی صفحه‌ی نمایش بچرخانید. حالا به دنبال موارد زیر بگردید.

• خاکستری شدن بخش‌هایی از تصویر
• از دست دادن نشاط رنگ‌ها
• حالت‌های راه‌راه یا هاله‌ای در تصویر

اگر هر یک از این موارد را مشاهده کردید، بهتر است از خرید این تلویزیون منصرف شوید. به طور کلی تلویزیون‌های LCD به دلیل نوع نور پس‌زمینه با این مشکل مواجه هستند (البته این نوع تلویزیون دیگر برای خرید وجود ندارد). در تلویزیون‌های LED خیلی این مشکل دیده نمی‌شود و تلویزیون‌های OLED به دلیل این که پیکسل‌ها به طور مستقل فعالیت می‌کنند بهترین زاویه دید را دارا هستند.

سرعت به‌روزرسانی (Refresh Rate)

سرعت به‌روزرسانی یا Refresh Rate نشان می‌دهد که صفحه‌نمایش در هر ثانیه چند بار تصویر را تازه می‌کند؛ این مقدار با واحد هرتز (Hz) اندازه‌گیری می‌شود. عدد بالاتر به معنای نمایش روان‌تر تصاویر متحرک است، اما تنها زمانی کاربرد دارد که محتوای نمایشی، مثل بازی یا ویدیو، با همان نرخ فریم تولید شده باشد. برای مثال، اگر بازی یا فیلم با 60 فریم در ثانیه پخش شود، حتی تلویزیون 120 هرتزی هم تفاوت محسوسی ایجاد نمی‌کند.

در حال حاضر فیلم‌ها و سریال‌ها عمدتاً با نرخ 24 یا 30 فریم پخش می‌شوند و تفاوتی با نرخ‌های بالاتر ندارند. اما اگر اهل بازی با کنسول‌های جدید مثل پلی‌استیشن یا ایکس‌باکس هستید، داشتن تلویزیونی با Refresh Rate بالاتر مثل 120 هرتز می‌تواند تجربه روان‌تری ارائه دهد و برای آینده گزینه‌ای مناسب باشد.

شاید با این مفهوم بیشتر در گوشی‌های هوشمند آشنا باشید و بدانید که نرخ نوسازی چه معنایی دارد. عدد نرخ نوسازی نشان می‌دهد که در هر ثانیه تصویر نمایش داده شده چند بار رفرش می‌شود. نرخ نوسازی معمول در تلویزیون‌ها ۶۰ هرتز است و این می‌تواند در برخی از مواقع این حس را به شما منتقل کند که گویی تصویر دیر جابجا می‌شود یا در حین جابجایی کمی گیر می‌کند.

این موضوع در حین بازی‌های آنلاین و ورزش‌هایی مثل فوتبال و به طور کلی زمان‌هایی که تصویر به سرعت تغییر می‌کند بیشتر قابل مشاهده است. برای حل این مشکل در حال حاضر این نرخ نوسازی به ۱۲۰ هرتز و حتی در مواردی تا ۲۴۰ هرتز افزایش یافته است. در تلویزیون‌های ۶۰ هرتزی شرکت‌های سازنده دو راه‌کار کلی برای کم شدن این حالت و بهبود جابجایی سریع بین صفحات انجام می‌دهند.

در روش اول تلویزیون یک تصویر مشکی را در بین جابجایی تصویر قرار می‌دهد تا چشم شما با دنبال کردن این رنگ کمتر متوجه نرخ نوسازی ۶۰ هرتز شود و جابجایی‌های تصویر را سریع‌تر و روان‌تر ببیند. در روش دوم تلویزیون یک تصویر متحرک را در میان تصویر‌های مختلف یک فیلم قرار می‌دهد تا هنگام جابجایی تصاویر شما حس روان‌تری داشته باشید.

به همین دلیل بین تلویزیون‌های ۶۰ هرتز هم تفاوت در جابجایی تصویر وجود دارد و باید دقت داشته باشید که کدام تلویزیون در حین جابجایی سریع بین تصویرها عملکرد بهتری از خود نشان می‌دهد. به طور کلی قیمت تلویزیون‌های ۱۲۰ هرتزی زیاد است و اکثر کاربران توانایی خرید این تلویزیون‌ها را ندارند اما اگر گیمر حرفه‌ای هستید حتما به نرخ نوسازی تلویزیون خود توجه داشته باشید و حتی اگر تلویزیون ۶۰ هرتز خریداری می‌کنید باید به نحوه‌ی جابجایی تصاویر و روان بودن آن توجه ویژه داشته باشید.

قابلیت HDR

فناوری HDR یا محدوده دینامیکی بالا، یکی از مهم‌ترین پیشرفت‌های تصویری در تلویزیون‌های مدرن است. این فناوری باعث می‌شود رنگ‌ها طبیعی‌تر، جزئیات بیشتر و کنتراست بین نقاط تاریک و روشن دقیق‌تر باشد. نتیجه نهایی، تصاویری زنده‌تر و واقعی‌تر خواهد بود که تماشای فیلم و سریال را به تجربه‌ای سینمایی نزدیک می‌کند.

HDR در حال حاضر در قالب‌های رایج HDR10، HDR10+ و Dolby Vision ارائه می‌شود. اگر قصد خرید تلویزیون جدید دارید، وجود HDR یک ویژگی ضروری محسوب می‌شود، به‌خصوص اگر تلویزیون شما از نوع QLED یا OLED باشد؛ چرا که این پنل‌ها بیشترین بهره را از توانایی‌های HDR می‌برند.

امکانات هوشمند

تلویزیون هوشمند یا «اسمارت تی‌وی» نوعی تلویزیون است که به اینترنت متصل می‌شود و امکان استفاده از سرویس‌های استریم مانند نتفلیکس، جستجو در وب، نصب اپلیکیشن‌های مختلف، استفاده از دستیار صوتی و کنترل از طریق گوشی هوشمند را فراهم می‌کند، که تجربه‌ای پیشرفته‌تر و چندکاره‌تر از تماشای تلویزیون معمولی به کاربران ارائه می‌دهد.

تلویزیون‌های هوشمند وای فای دارند و با داشتن نرم افزارهایی مانند مرورگر و نتفیلیکس و فیس بوک و … به شما اجازه می‌دهند که از آن‌ها در نقش یک لپ تاپ غول پیکر استفاده کنید. به کمک مرورگر موجود در این تلویزیون‌ها شما می‌توانید به سایت‌های مختلف بروید و تجربه‌ای بسیار جالب از طریق گشت و گذار در اینترنت به روی نمایشگری ۵۰ اینچی داشته باشید.

این قابلیت می‌تواند بسیار کاربردی باشد؛ چرا که مثلا می‌توانید از طریق تلویزیون مستقیما به فیلیمو، آپارات و … متصل شوید و محتوای مورد نظر خود را مشاهده کنید. در نظر داشته باشید که این قابلیت برای همه‌ی افراد کاربردی نیست و همچنان دسته‌ی بسیار زیادی از خریداران تلویزیون تنها قصد دارند با آن محتوا مشاهده کنند و به دنبال استفاده از اینترنت با تلویزیون نیستند.

به علاوه حتی اگر تلویزیون شما هوشمند نباشد به سادگی می‌توانید یک اندروید باکس خریداری کنید و به نوعی با اتصال این دستگاه به تلویزیون خود آن را به یک تلویزیون هوشمند تبدیل کنید. پس به طور کلی هوشمند بودن تلویزیون را خیلی جزو اولویت‌های اصلی خود قرار ندهید و بیشتر به دنبال اولویت‌های مهم‌تری مثل رزولوشن و HDR و … باشید.

پورت‌های تلویزیون

برای تماشای شبکه‌های سراسری، تمام تلویزیون‌ها حداقل یک پورت آنتن دارند، اما تلویزیون‌های مدرن به پورت‌های بیشتری نیاز دارند تا امکانات متنوع را پشتیبانی کنند. مهم‌ترین پورت ورودی تصویر، HDMI است که پیشنهاد می‌شود مدل‌هایی با نسخه HDMI 2 یا 2.1 انتخاب شود؛ زیرا این نسخه‌ها امکان پخش تصاویر با وضوح 4K و اجرای بازی‌ها با نرخ فریم 60 و 120 را فراهم می‌کنند. همچنین، بهتر است تلویزیون حداقل دو یا سه پورت HDMI داشته باشد تا بتوانید همزمان چند دستگاه را وصل کنید.

علاوه بر پورت‌های تصویر، اتصال به اینترنت از طریق پورت LAN یا وای‌فای اهمیت زیادی دارد و وجود هر دو گزینه راحتی بیشتری برای ارتباط با اینترنت فراهم می‌کند. پورت USB نیز برای اتصال مستقیم حافظه‌های خارجی مثل هارد دیسک به تلویزیون ضروری است تا بتوانید فایل‌های صوتی و تصویری را به راحتی اجرا کنید. همچنین، اتصال بلوتوث برای ارتباط با گوشی هوشمند یا اسپیکر از قابلیت‌های مهم و تقریبا ضروری در تلویزیون‌های هوشمند به شمار می‌رود.

صدا و سیستم صوتی

صدا و تصویر مکمل هم هستند. وقتی سراغ خرید تلویزیون باکیفیت می‌روید، حیف است که صدای باکیفیتی هم نداشته باشید. تلویزیون‌های خوب بلندگوهای نسبتا خوبی، اما بهترین تجربه زمانی رقم زده می‌شود که همراه با آن، یک سیستم صوتی یا ساندبار داشته باشید. این که سراغ چه دستگاهی برای صدا بروید بحثش جداست، اما خود تلویزیون باید از پورت‌های خاصی بهره ببرد تا دستگاه به آن وصل شود. اولین پورت، جک‌های خروجی صداست که برای وصل کردن بلندگوهایی کاربرد دارد که دو طرف تلویزیون قرار می‌گیرد. پورت مهم دیگر هم پورت خروجی دیجیتال یا اپتیکال است که با آن می‌توان تلویزیون را به ساندبار یا دیگر دستگاه‌های دیجیتالی پخش صدا وصل کرد.

رزولوشن تلویزیون

وقتی پای وضوح تصویر به میان می‌آید، وسواس‌های موقع خرید تلویزیون بیشتر می‌شود. همه‌ی ما دوست داریم تصاویر را در واقعی‌ترین حالت خود تماشا کنیم. به بیان ساده رزولوشن نشان دهنده‌ی تعداد پیسکل‌های نمایشگر است و هرچقدر که رزولوشن بیشتر باشد به طبع تعداد پیکسل بیشتر شده و شارپنس و کنتراست و همه‌ی جزئیات افزایش پیدا می‌کند. پس به طور کلی همیشه رزولوشن بالاتر یعنی کیفیت‌ بیشتر!

اگر هر اینچ از یک تلویزیون را در نظر بگیریم هرچقدر که رزولوشن بیشتر باشد تعداد پیسکل بیشتری در این یک اینچ قرار می‌گیرد و این یعنی برای نمایش محتوا و همچنین متن و … تعداد پیسکل بیشتری آن محتوا را نمایش می‌دهد. هرچقدر که پیسکل‌های بیشتری در نمایش یک سوژه دخیل باشند سوژه با جزئیات ریزتر و باکیفیت‌تر دیده می‌شود.

در حال حاضر از نظر رزولوشن چهار انتخاب پیش روی شما قرار دارد:

• 8K با قابلیت نمایش 7680 × 4320 پیکسل
• Ultra HD یا 4K با قابلیت نمایش 3840 × 2160 پیکسل
• FHD با قابلیت نمایش 1920 × 1080 پیکسل
• HD با قابلیت نمایش 1280 × 720 پیسکل
• تلویزیون‌های FHD در حال حاضر مرسوم‌ترین رزولوشن موجود هستند. این تلویزیون‌ها به خوبی می‌توانند محتوا را به نمایش درآورند و شاید شما چندان احساس نیاز به تلویزیون 4K نداشته باشید. پس اگر بودجه محدودتری دارید حتما همین رزولوشن FHD را انتخاب کنید و به سراغ تلویزیون‌های 4K نروید.

تلویزیون‌های 4K کیفیتی 4 برابر تلویزیون‌های HD دارند و به واقع تماشای محتوای مختلف در آن‌ها چشم نوازتر است. این تلویزیون‌ها در حال جایگزین شدن به جای تلویزیون‌های FHD هستند و احتمالا تا یک یا دو سال دیگر کاربران فقط به سراغ تلویزیون‌های 4K می‌‌روند، به خصوص که حالا مثلا کنسول‌های بازی سونی و ماکروسافت یعنی پلی استیشن ۵ و ایکس باکس سری ایکس از رزولوشن 4K پشتیبانی می‌کنند و شما می‌توانند بازی‌ها را با رزولوشن 4K بازی کنید. پس در واقع تلویزیون‌های 4K در حال حاضر بهترین رزولوشن موجود برای خرید هستند؛ چرا که هم کیفیت بسیار خوبی دارند و هم شما با خرید این رزولوشن تا چند سال از بابت کیفیت آسوده خاطر هستید و می‌دانید که تلویزیون شما قرار نیست یک یا دو سال بعد قدیمی شود و نتواند محتوای موجود روز را به خوبی به نمایش دربیاورد.

رزولوشن بعدی 8K است که نه تنها در ایران بلکه در کل جهان بسیار گران قیمت بوده و هنوز هم فراگیر نشده است. در واقع از آنجایی که هنوز محتوای 8K زیادی برای نمایش وجود ندارد پس خرید تلویزیون 8K هم منطقی نیست و اگر محدودیت بودجه ندارید به سراغ همان رزولوشن 4K از یک برند مشهور و خوب مثل سامسونگ، سونی، الجی و … بروید

.

HDR و Dolby Vision HDR چیست؟

پیش از آن که بخواهیم تفاوت این دو فناوری را برای شما توضیح بدهیم بهتر است بدانید که خود HDR چه معنایی دارد و چگونه به بهبود کیفیت تلویزیون کمک می‌کند. HDR مخفف High Dynamic Range یا گستره‌ی دینامیکی وسیع است، اما خود رنج دینامیکی چه معنایی دارد؟

رنج دینامیکی در هر تصویر یا محتوایی مربوط به بخش سایه و روشن‌های محتوا و همچنین بالانس این دو قسمت با یکدیگر است. داینامیک رنج خوب یعنی در یک عکس یا فیلم باید نقاط تاریک به اندازه‌ی نقاط روشن جزئیات داشته باشند و فوکوس به روی قسمت روشن نباید باعث شود که قسمت تیره محتوا بدون جزئیات بماند.

به بیان ساده داشتن بالانس بین بخش‌های تیره و روشن یک تصویر یا فیلم یعنی رنج دینامیکی. اما رنج دینامیکی وسیع یا HDR چه معنایی دارد؟ رنج دینامیکی وسیع یعنی این که تصویر مورد نظر ما در قسمت‌های تیره و روشن جزئیات کافی داشته باشد و بتواند بالانس خوبی بین بخش‌های تیره و روشن تصویر برقرار کند. حالا این قابلیت چه کاری انجام می‌دهد؟ این ویژگی متناسب با هر محتوای در حال پخش رنج دینامیکی را تنظیم می‌کند تا کیفیت بسیار بهتری مقابل دیدگان شما قرار بگیرد.

پس حالا چه تفاوتی بین HDR و Dolby Vision HDR وجود دارد؟ قابلیت HDR ثابت است و در ابتدای پخش فیلم HDR یک نوع بهبود مشخص را به روی فیلم اعمال می‌کند. در واقع این بهبود در رنگ‌ها، نور و همچنین افزایش جزئیات اتفاق می‌افتد و در طول کل فیلم یکسان و ثابت است و هیچ تغییری نمی‌کند. Dolby Vision HDR اما حالت تطبیقی دارد و این رنج دینامیکی را فریم به فریم تغییر می‌دهد تا بهترین حالت ممکن برای هر صحنه ممکن اتفاق بیفتد.

در واقع این قابلیت DV HDR لحظه به لحظه‌ی فیلم را بهبود می‌بخشد و نور بندی و رنگ بندی یکسانی را برای کل فیلم اعمال نمی‌کند. پس به عنوان جمع بندی باید بگوییم که قطعا بهتر است تلویزیون شما از قابلیت HDR پشتیبانی کند، البته که فیلم در حال پخش نیز باید HDR باشد. از بین HDR و DV HDR نیز قطعا قابلیت Dolby Vision HDR عملکرد بهتری دارد و ویدئوهای چشم نوازتری را مقابل چشمان شما قرار می‌دهد.

کوانتوم دات

کوانتوم دات به نوعی ساختار مولکولی گفته می‌شود که در ابعاد نانو و از سیلیکون و نیمه‌هادی‌ها تولید می‌شود. این مواد هنگام دریافت نور، اقدام به بازتابیش در طول موج خاصی می‌کنند. به همین دلیل می‌توان با تابش نور به این ذرات، نور‌ها رنگی خالص با طول موج بسیار دقیقی را تولید کرد. 

پیش از این نیز گفته شد که تلویزیون‌های LCD‌ به نور پس‌زمینه‌ی سفید خالصی برای ایجاد تصویر باکیفیت نهایی نیاز دارند. روش‌های متعددی برای بهبود نور پس‌زمینه توسعه یافته است که یکی از بهترین‌‌های آن، کوانتوم دات‌ها است. این ذرات نانو پس از دریافت نور، رنگ‌هایی با طول موج خاصی ایجاد می‌کنند. شرکت‌های تولید‌کننده تلویزیون نیز از همین فناوری برای تولید نور سفید خالص پیش از ورود به فیلتر‌های رنگی بهره می‌برند تا شاهد افزایش دقت رنگ‌ها و کنتراست بهتر باشیم. 

در حال حاضر برخی از شرکت‌های تولید‌کننده‌ی پنل‌های کوانتوم دات از نور پس‌زمینه‌ی آبی و ذرات کوانتومی قرمز و سبز برای نمایش سایر رنگ‌ها و در نتیجه تصاویر بهره می‌برند.